Warning: in_array() [function.in-array]: Wrong datatype for second argument in /home/nylonn/public_html/wp/wp-content/plugins/wordpress-mobile-pack/frontend/sections/show-rel.php on line 49

Warning: array_intersect() [function.array-intersect]: Argument #2 is not an array in /home/nylonn/public_html/wp/wp-content/plugins/wordpress-mobile-pack/frontend/sections/show-rel.php on line 54

På kjykkenet

Me hadde ikke WC i Haukeligadå, men seffølgeligt et kjykken. Det tog ikkje store plassen, og det gjorde ikkje de andre rommå heller. Der blei det lagd og åde adle de rettane så adle andre åd: Finka, steikte og avkokte sild, seiakager, lettsalta mort med flabbrød, poteter og margarin i mydlå flagå, kvalbiff med løg og någen gonger litt kjød med brune sos. Eg harkje glømt kjyddkagene, eg ville bare de sko stå i sin egen setning; altså heranne: Kjyddkager va jo det besta me visste, og det e det vel ennå for ganske mange.
Lytt på teksten – mp3

På vårt kjykken va der ei krana i veggen akkorat der kjykkenhåndklenå hang. Når eg åbna kranå, kom der svage gasslogt ud. «Ikkje gjørr det!» sa mor mi; «det e farligt!» Der va jo egentligt ikkje gass i na; men det hadde der vore før, sa’u. «Heldigvis har me elektrisitet nå.» «Javel,» sa eg; eg hadde jo ikkje greia på det; det gjord’ikkje någe bare maden blei varme. Me hadde ein komfyr med tri plader, ein bitteliden varmvannstank og ein spring med udslagsvask. Siden me ikkje hadde bad, måtte me vaska oss i ein stamp på kjykkengolvet. Det va jo greitt det, me fekk driden av oss me og.

 

Bårrte med vinduet ner te baggangen va kjykkenbenken der den gode maden blei lagde. Men der sto oppvaskbaljå og venta på syster’mi og meg av og te. Heilt utroligt kor liden lyst eg hadde te å vask’opp itte syndagsmiddagen. Eg hadde jo alltid forspist meg og satt og klynka i ein lennestol. Men mor’mi ga seg ikkje, og eg måtte ud og hjelpa syster’mi te å tørka. Me vaskt’opp med synnliktsåba så låg inni ein oppvaskvisp. (Her kan dokker se et moderne kjykken fra 40-årå med såbå og oppvaskvispen).

Mens eg kikte ud i baggården og bort i Taugadå, der eg forresten mesten ikkje kjende någen ongar, sang syster’mi øve oppvasken. Hu gjekk i Tangoklubben og konne ganske mange sangar. Eg hyske spesielt Bella, Bella, Bella Mari, så du kan hørra litt av HERANNE (forferdeligt dårlige lyd, men’an e’ jo så gammale).

 

Te høyre for kjykkenbenken va spisskammerset. Av og te blei der gjømt någe godt inni der, og eg stakk nasen inn kver dag for å lokta. Men det va mest bare te jul at der va någe. Eg va så fetthole at eg smørde godt smør på serinakagene og heiv det i meg før någen kom. Hu Ruth i jenteklassen fortalde meg i 2007 at hu ønskte seg og fekk godt smør te jeborsdagen sin. Sånn va det då.
Mor’mi la innpakningspapiret te margarinen på ei fjøl og skrapte resten av margarinen på ein kniv og fekk vel ei halle skjeva ud’av det. Det va vel ennå nøyare hvis det va godt smør.

Men om der ikkje va någe ferigtlagd inni spisskammerset, så lokta der alltid kanel, ingefer, nellik, pibbar og aent krydder; akkorat så nere hos L.K.Håland ved Badedammen. Der nere va tresøylene så bar taget ikkje innsosa med tjøra, men med eksotiske doftar sånn at du såg seilskudene så lossa jutesekker med krydder 100 år føre. På någen av søylene sto der kem så elskte kem innskåre for alltid, trodde vel han så hadde skåre inn «eg elsk’u Berit» på tenærma bogmål lert på Nylonn eller Johannes.

Men sjøhuså der nere blei revne. «Riv den gamle driden! sa folk, «få det vekk!» Det må vera minst ei av tresøylene de slengde på sjøen så ein flaskepost, så blei plokkte opp itte någen timar og satt inn i et naust, kor eigaren jaffal ein gong om dagen går ner og lokte på’an. Om ikkje han sjøl e’ her lenger, så jaffal generasjonane itt’an gjør det.

Sånn tenkt’eg når eg lokta inn i spisskammerset i Haukeligadå for lenge siå.

 

 

 

 

 

Don't be shellfish...Email this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter

Legg igjen en kommentar

Artikler og nytt fra Nylund skole og Østre bydel i Stavanger